คำเตือน! นิยายหรือฟิคเรื่องนี้จัดอยู่ในประเภทรุนแรงไม่เหมาะสมกับเยาวชนผู้ยังไม่รู้ผิดถูก อย่าทำตามหรือเลียนแบบ
ฟิคนี้จัดอยู่ในเรต M (Mature) เนื่องจาก
- เนื้อหารุนแรงโหดเลือดสาด เละเป็นชิ้น (เพื่อให้ศัตรูหลาบจำ)
- มีการฆาตกรรมโหดเหี้ยม (อำพรางคดี)
- คำสนทนาหยาบคายและรุนแรง (ไม่มีนักเลงที่ไหนสุภาพหรอก)
- มีอนาจารแต่ไม่มาก (ฟิคนี้ไม่ใช่H)
และสำหรับผู้ที่คิดว่ายอมรับสิ่งเหล่านี้ได้ ถ้าอ่านแล้วกรุณาอย่านำไปเผยแพร่หรือแอบอ้างเป็นชื่อของตนรวมทั้งภาพประกอบเนื้อเรื่องด้วยอ้อ แล้วอีกอย่างคือ เนื้อเรื่องอาจรุนแรงไปนิด(ไม่นิดล่ะ>_<เยอะเลย)ก็ขออภัยด้วย และถ้าใครมีข้อเสนออะไรเกี่ยวกับฟิคของผมก็มาแสดงความคิดเห็นละกันนะครับ เพราะผมจะเอาฟิคนี้ไปเขียนเป็นcomicยังไม่แน่ใจว่าจะวาดได้รึเปล่าครับ และสาเหตที่ผมวาดเป็นเคโมะนั้นผมได้บอกไปแล้วแถมยังวาดแล้วดูดีกว่าวาดคนอีก>_<
เรื่องราวทั้งหมดเกิด ณ ที่นี่... GTA : become to Grand Thief by Automatic...
Prelude บทนำ...
เรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดเกิดที่โลกของเคโมะ ซึ่งโลกขนาดไม่ใหญ่เท่าไรนี้มี2ทวีปที่ถูกแบ่งด้วยมหาสมุทรอันกว้างใหญ่โดย2ทวีปนี้มีประเทศย่อยๆไม่กี่ประเทศโดยในที่นี้จะกล่าวในส่วนของฝั่งซ้ายซึ่งชาวเคโมะเรียกฝั่งนี้ว่า แอนโทนีเซีย(Anthronysia) และทวีปนี้แบ่งเป็นประเทศไม่กี่ประเทศและแต่ละประเทศในโลกใบนี้ล้วนเป็นอิสระต่อกันตัวใครตัวมัน โดยที่นี้จะกล่าวถึงประเทศหลักของทวีปนี้ซึ่งเป็นประเทศที่ใหญ่ที่สุด คือ มิคสัญญีซิตี้ (Micsanye City)
เมืองมิคสัญญีนี้แบ่งเขตเมืองหลักมากมายเช่น เขตชนบท(แทนทรัมซิตี้), ดาวน์ทาวน์, ร็อคสตาร์ไอร์แลนด์, เมืองหลวง และอื่นๆอีกมากมาย
ยินดีต้อนรับสู่มิคสัญญีซิตี้ เป็นเมืองที่ชาวเคโมะอยากหนีไปให้พ้นมากที่สุดด้วยเหตุเพราะที่เมืองนี้เต็มไปด้วยอาญากรรมทุกวี่ทุกวันจนเป็นเรื่องปกติ แต่ละเขตย่อมมี"เจ้าพ่อ"หรือ"เจ้าแม่"ครองถิ่นที่ตนเองขยายอาณาจักรไป กฎหมายสำหรับเมืองนี้มีไว้ให้ฝ่าฝืน ตำรวจเป็นแค่พวกหัวหลักหัวตอในเมืองนี้ มีไว้หลอกนักท่องเที่ยวว่าเมืองนี้ปลอดภัย อันที่จริงแล้วตำรวจพวกนี้ไม่ค่อยเป็นที่เกรงกลัวของพวกแก็งค์ใหญ่ๆ แต่สามารถข่มขู่กับพวกแก็งค์กระจอกๆให้อยู่หมัดได้ด้วยปืนพกขนาด9mm.เท่านั้น ถ้าไม่อยากตายหรือโดนข่มขู่จนอยู่บนโลกนี้ไม่ได้ละก็ต้องหัดเอาหูไปนาเอาตาไปไร่บ้าง
เงิน อำนาจ และปืนเท่านั้นที่หล่อเลี้ยงให้ผู้คนบนประเทศนี้มีชีวิตดูอรุณของเช้าวันใหม่ ไม่สิ ต้องบอกว่าตื่นมาสูดอากาศเป็นพิษให้เกิดมะเร็งปอดชนิดใหม่ๆ เพราะเมืองนี้ส่วนใหญ่เป็นย่านอุตสาหกรรมที่ไม่สนเรื่องสิ่งแวดล้อมเลย ปล่อยควันจนประเทศนี้ถูกปกคลุมในสายหมอกพิษ ชาวเมืองที่นี่ไม่เคยเห็นแสงตะวันมานานมากแล้วจนเด็กบางคนอาจไม่รู้จักว่าพระอาทิตย์คืออะไร ส่วนน้ำนั้นก็มีแต่ของเสียเน่าเหม็นจนเป็นสีดำ มีพิษร้ายแรงชนิดผู้ใดที่ลงไปเล่นน้ำแล้วอาจถึงตายและอย่างที่กล่าวไว้ เงินคือพระเจ้าที่สามารถประทานอะไรก็ได้ตามกิเลสของตนนำทาง อำนาจมีไว้ข่มเหงผู้ด้วยกว่าให้เชื่อฟังแต่โดยดีและกันตำรวจที่จะมาลองดีและปืนเป็นอาวุธป้องกันตัวที่ทุกคนต้องติดตัวไว้ประจำกายเหมือนอวัยวะชิ้นที่33ทีเดียว
คุกมีไว้สำหรับขังคนจนและคนโง่และบางคนที่สนุกกับการฆ่าจนโงหัวไม่ขึ้นที่ต้องเข้าออกคุกเป็นว่าเล่น การฆ่าเป็นสิ่งสำคัญอีกสิ่งที่ให้ชาวเมืองที่นี่มีชีวิตรอด ถ้าไม่ฆ่าอาจต้องถูกฆ่า คุกของเมืองนี้ไม่เคยว่างเลยซักที ตำรวจถูกฆ่าตายเป็นว่าเล่น ก่อคดีกันเหมือนใช้ชีวิตปกติ จนในที่สุดรัฐบาลที่ทำหน้าที่ปกครองโลกของเคโมะตัดสินใจขังเมืองนี้และตัดขาดจากเมืองอื่นโดยถาวร และบัดนี้มิอาจมีผู้ใดที่ผ่านเข้าหรือออกจากเมืองมิคสัญญีได้อีก เมืองนี้มีไว้ผู้แข็งแกร่งผู้อ่อนแอย่อมถูกฆ่าหรือถูกกดดันจนฆ่าตัวตาย
และบัดนี้ก็มาถึงยุคของเคโมะตัวหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาของโลกใบนี้จากเมืองอาญากรรมเป็นยุคมืดหรือทำให้เกิดสงครามจนโลกแทบพินาศทั้งโลก! เพื่อชิงอำนาจความเป็นใหญ่ เขาคือ แมวขนสีขาวตลอดทั้งตัว มีดวงตาสีเหลืองเรติน่าสีเขียวอ่อน ที่อาจจะสะกดเหยื่อที่เขาหมายตาไม่ให้ดิ้นหลุดได้ อายุถ้าเทียบกับคนแล้วประมาณ20ต้นๆ ชื่อของเขาคือ ไอคาว่า (Ikawa)เป็นสมาชิกคนสำคัญและเป็นมือขวาของแก็งค์ยากูซ่า
"ฮัลโหล ไอคาว่า ตอนนี้แกอยู่ที่ไหนแล้ว"เสียงที่ดูเหมือนตัวผู้วัยกลางคนดังมาตามโทรศัพท์มือถือ
"ผมมาถึงที่นัดหมายที่ท่าเรือเขตแทนทรัม(tantrum)พร้อมกับดีเวียส (Devius)แล้วครับ และทุกอย่างดูเรียบร้อยครับบอส"ไอคาว่าตอบตามที่บอสถาม พร้อมกับดีเวียสสหายของไอคาว่า และดีเวียสคนนี้เป็นสุนัขขนสีน้ำตาล ผมยาวสีเทาเข้ม ที่มองแล้วเหมือนพวกขี้ยา และคนนี้ก็เป็นมือซ้ายของแก็งค์ยากูซ่าด้วย
"ดีมาก ให้เจ้าดีเวียสมันดูให้รอบๆด้วยว่าอย่าให้ใครมาด้อมๆมองๆแถวนี้ ท่าเรือนี้ปิดตายมาหลายปีแล้ว ฉะนั้นพวกที่มาแถวนี้ย่อมไม่ได้มาดีแน่ให้ยิงทิ้งได้ทันทีและเอาศพไปถ่วงน้ำซะ และก่อนที่ข้าจะโทรมาหาแกนี่ พวกปาปิญองโทรมาแจ้งแล้วว่าจะมาถึงอีก10นาที พวกปาปิญองนั้นจะมีรอยสักรูปผีเสื้อและมองชัดเจนทุกคน จำไว้ให้ดี"บอสสั่งท้ายก่อนวางสายไป
"บอสสั่งว่าไงมั่งวะ"ดีเวียสถาม
"บอสสั่งว่าให้ยิงทุกคนที่ป้วนเปี้ยนแถวนี้ที่ไม่ใช่พวกปาปิญอง พวกนั้นมีรอยสักรูปผีเสื้อทุกคน"
"ง้านเรอะ ได้ฉันมั่นใจในฝีมือปืนเก็บเสียงของฉันอยู่แล้ว"ดีเวียสหยิบปืนพกเก็บเสียงออกมาโชว์
"เออ แล้วเจ้าพวกนั้นจะมากันเมื่อไรวะ"ดีเวียสถาม
"อีก10นาที"
"ฉิบหาย!มันจะให้เรารอนานขนาดนี้เลยเรอะ ยิ่งอยู่เฉยๆไม่ค่อยได้ด้วย รถพวกมันช้าประดุจเต่าคลานรึไงวะ"
"เอาเหอะๆ ถือว่าเรามาสูดอากาศบริสุทธิ์จากบ้านนอกแล้วกัน"
"บริสุทธิ์เรอะ หมอกสีดำปี๋ลอยแทนเมฆจนไม่เห็นตะวันเนี่ยนะ?"
"หุบปากไปได้แล้วและรอเงียบๆ"ไอคาว่าชักรำคาญจนดีเวียสต้องเงียบเพราะไม่อยากมีเรื่อง ด้วยตัวไอคาว่าที่มีฝีมือชั้นยอดจนเป็นอันดับหนึ่งในแก็งค์ยากูซ่า

ทุกอย่างดูเหมือนเรียบร้อยครับบอส
และหลังจากรอ10นาทีก็มีรถโฟล์กเต่าสีน้ำเงินเขียวมาจอดใกล้รถของไอคาว่า
"เฮ้ย มากันแล้วเตรียมของ"ไอคาว่าสั่งดีเวียสให้ไปหยิบของที่เตรียมไว้ที่หลังรถ
"ไงสหาย รอนานไหม"แมวสาวสีเทา ย่างก้าวออกมาจากรถพร้อมทั้งลูกสมุนอีก3ตัว
ไอคาว่าสังเกตเห็นรอยสักรูปผีเสื้อที่เนินหน้าอกของเธอชัดเจนเนื่องจากเธอใส่เสื้อกล้ามคอลึกเหมือนประกาศให้รู้ว่าข้าคือปาปิญอง และที่หัวไหล่ของลูกสมุนของเธอที่ใส่เสื้อคล้ายๆเธอด้วย ทำให้จึงรู้ว่าพวกนี้ตัวจริงแน่นอน

แมวสาวแห่งแก็งค์ปาปิญอง (ฉากหลังไม่ตรงกับเนื้อเรื่อง)
"นานเป็นชาติ ตายแล้วเกิดใหม่มารอบนึงแล้ว อ่ะนี่แล้วเงินล่ะ"ไอคาว่าตอบแบบกวนๆพร้อมยื่นห่อที่ใส่ผงสีขาวในกระเป๋าสีดำให้แล้วถามเรื่องเงิน
"หึๆ ยังกวนดีอยู่เหมือนเดิม ส่งเงินให้ไปซิ"เธอสั่งลูกน้องให้ส่งเงินที่มีเต็มกระเป๋าให้ไอคาว่าพร้อมทั้งหยิบกระเป๋าที่ใส่ห่อขาวมา
เธอฉีกถุงที่ใส่ห่อผงสีขาวนั้นแล้วชิมดูแล้วรีบถ่มมันทิ้งทันที "หึๆ เฮโรอีนแท้100%ของจริงไม่มีน้ำตาลเจือปน" ในขณะที่ไอคาว่าดูเงินในกระเป๋า "หึๆ เงินแท้100%ไม่มีหนังสือพิมพ์เจือปน"ไอคาว่าตอบเหมือนจะเลียนแบบเธอ
การค้ายาเป็นอันสำเร็จและทั้งสองฝ่ายกำลังจะขึ้นรถกลับถิ่นของตน ทันใดนั้นจู่ๆก็มีรถตำรวจ5คันเปิดหวอและกรูกันเข้ามา และมีสุนัขตำรวจตัวหนึ่งออกมาจากรถถือลูกซองชนิดcombat shotgunชี้มาที่ไอคาว่าและเธอคนนั้น
"หยุดยกมือขึ้น นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจแห่งมิคสัญญี เราขอค้นตัวพวกคุณหน่อย เรารับรองไม่ทำอะไรคุณแน่ถ้าคุณให้ความร่วมมือ"ตำรวจตัวนั้นสั่งด้วยน้ำเสียงเรียบๆแต่แกมบังคับข่มขู่พร้อมทั้งแสดงสัญลักษณ์ของตำรวจให้ดู พวกไอคาว่าและปาปิญองทำอะไรตำรวจพวกนั้นไม่ได้เพราะทั้งคู่รู้ดีว่าตำรวจพวกนั้นมาจากของรัฐบาลกลางที่ไม่มีแก็งค์ใดกล้ายุ่งด้วยโดยดูจากตราตำรวจ
"พวกคุณทั้งคู่เอามือวางไว้บนท้ายทอย คนที่ถือกระเป๋าวางลงซะออกห่างจากกระเป๋า3ก้าว คนอื่นๆหมอบลงกับพื้น"ตำรวจนั้นสั่งและให้ตำรวจตัวอื่นค้นตัวและกระเป๋าซึ่งไอคาว่าและปาปิญองให้ความร่วมมือแต่โดยดี
"อืม... ยาเสพติดและอาวุธ พวกนายไม่ได้ขออนุญาติเจ้านายใหญ่ให้ค้ายานินา ไม่มีใบรับรองอีกต่างหาก งั้นเราต้องยึดของเหล่านี้และเงินเป็นของกลาง ฮ่าๆๆๆ ไปก่อนละนะแม่สาวโนตมๆแถมโนบราอีก"ตำรวจนั่นยึดของกลางขึ้นรถแถมแซวแม่สาวปาปิญองทิ้งท้าย ทำให้เธอมองไอคาว่าประดุจเป็นศัตรูกันเมื่อชาติก่อนและสงสัยว่าตำรวจพวกนี้มาจากไหน แต่ไอคาว่ารู้สึกแปลกๆตั้งแต่ที่ตำรวจมา
"เอ... ทำไมตำรวจถึงรู้ว่าเรามาค้ายาที่นี่แถมปาปิญองก็ไม่ได้หักหลังเราโดยแจ้งตำรวจด้วย"ไอคาว่าคิดในใจ ทันใดนั้นมีสิ่งนึงแว่บมาในหัว
"เฮ้เดี๋ยว ตำรวจทุกตัวต้องใช้ปืนพกอย่างเดียวสิ แถมต้องเป็นสุนัขสีน้ำตาลทุกตัวแต่พวกแกทำไมสีเทา รึว่า...!"ไอคาว่าตะโกนออกมา
"บ้าฉิบหาย คิดว่าปลอมเหมือนแล้วเชียว เก็บมันซะ!"ตำรวจนั่นรู้ตัวว่าถูกจับได้จึงต้องฆ่าพวกไอคาว่า พวกปาปิญองเห็นดังนั้นจึงรีบขึ้นรถหนีทันที ไอคาว่าลุกขึ้นชกหน้าตำรวจนั่นจนหน้ายุบ ดีเวียสสตาร์ตรถรออยู่
"จำไว้เลยพวกแก เราไม่รู้ว่าตำรวจพวกนี้มาจากไหนแต่เราคิดว่าแกต้องเรียกมาแน่ พวกแกต้องซวยทั้งหมด"แมวสาวตะโกนก่อนที่ขึ้นรถแล้วเหยียบมิดคันเร่งหนีตำรวจ
"แม่งเอ๊ย!มัวมองอะไรเล่า ตามมันไปเซ่!"ตำรวจนั้นสั่งลูกน้องที่เหลือที่ตะลึงว่าไอคาว่ากล้าชกคนมือเปล่าที่ถือลูกซองอยู่ ทันใดนั้นไอคาว่าก็ประเคนเข่าใส่หน้าจนตำรวจล้มลงและหยิบลูกซองออกจากมือตำรวจและใช้ปืนนั้นจ่อที่หัวพร้อมทั้งเหยียบหัวตำรวจด้วย
"เฮ้ ไอคาว่า รีบหนีเร็วเดี๋ยวตำรวจก็แห่กันมาหรอก"ดีเวียสตะโกน
"อย่าเพิ่ง ฉันอยากรู้อะไรซักหน่อย พวกลูกน้องแกนี่ก็บื้อจริงๆแกสั่งให้ไปมันก็ไปจนหมดเหลือแกคนเดียว บอกมาซะว่าใครจ้างแกมาแล้วแกเอาชุดและตราตำรวจนี้มาจากไหน"ตำรวจนั่นกลับเงียบไม่ยอมตอบเอาแต่ทำเสียงอู้อี้

บอกมาซะใครจ้างแกมา? รึให้ข้าระเบิดสมองของแก!
"ดูจากรูปร่างของแกแล้วแกมันพวกมาเฟียตระกูลมาฟิเอ้(Mafia)ใช่ไหม ใช้ลูกซอง เป็นสุนัขสีเทาแบบนี้ไม่มีที่ไหนอีกแล้ว ตอบมาเซ่! ไม่ตอบใช่ไหม ก็ได้!"ไอคาว่ายิงลูกซองใส่ขาจนตำรวจนั่นขาขาดทั้ง2ข้างทันที
"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก!"ตำรวจตะโกนลั่นด้วยความเจ็บปวด
"อ้ออ้ายๆ เอ็งอ้ออู้อ่าเอ็งเอ่าอ้าอูอนอันอักอดอาก(ก็ได้ๆ เอ็งก็รู้ว่าเอ็งเข่าหน้ากูจนฟันหักหมดปาก)"ตำรวจพยายามพูดแม้ว่าไม่มีฟันในปากเลยซักซี่
"ดีเวียส เอาปากกากับกระดาษให้มันซิ กูฟังมันไม่รู้เรื่อง"
ขณะนั้นเองก็มีตำรวจคนหนึ่งที่กลัวไอคาว่าจนไม่ได้ไปตามที่ตำรวจนั่นสั่งแอบอยู่หลังรถเกิดรวบรวมความกล้าใช้หินข้างทางจะทุบหัวไอคาว่า
"ไอคาว่า ระวังข้างหลัง!!!"ดีเวียสตะโกนเตือน แต่ไม่ทันซะแล้ว ไอคาว่าโดนทุบจนเลือดอาบหัวและถูกแย่งลูกซองมาขณะมึนงงเพราะโดนทุบ
"หนอย!~แก ไอ้ลอบกัดถ้ากูมีปืนเอ็งเป็นผีไปแล้ว"ดีเวียสเร่งเครื่อง และพุ่งรถหมายดับเครื่องชนอย่างรวดเร็ว แต่รถโดนกระหน่ำด้วยลูกซองอย่างไม่ยั้งจนรถเสียหลัก ล้อยางแตก และเครื่องยนต์เริ่มไหม้
"ฮ่าๆๆๆ ไอ้พวกไร้น้ำยา อ่อนฉิบหายเลยโว้ย!"ตำรวจที่กราดลูกซองใส่รถที่ดีเวียสนั่งอยู่อย่างไม่ยั้งมือ
"ดูนี่ซะ!"ตำรวจเล็งลูกซองไปที่ไอคาว่าที่กำลังสลบไร้สติ
"อย่านะเว้ย! หยุด!!!"ดีเวียสตะโกนห้าม แต่ไม่ทันแล้ว
"เปรี๊ยง!!!"กระสุนลูกซองยิงเข้าหน้าอกของไอคาว่า เลือดพุ่งกระฉุดออกมาตามรอยกระสุนค่อยๆนองเต็มพื้น ดีเวียสได้แต่มองไอคาว่าถูกยิงต่อหน้าต่อตาโดยที่ทำอะไรไม่ได้เลย มือเปล่ามิอาจสู้กับลูกซองได้แม้ว่าจะใช้รถช่วยก็ตาม สภาพรถไม่ต่างจากเศษขยะวิ่งได้ แค่คุมรถให้วิ่งบนถนนก็เต็มที่แล้ว ทันใดนั้นเสียงหวอตำรวจก็ดังขึ้นมาแต่ไกล อาจเป็นเพราะเสียงลูกซองดังก้องไปถึงสายตรวจที่อยู่บริเวณนั้น
"ฮ่าๆ พวกกูมาช่วยแล้วโว้ย เอ็งตายแน่ๆ"
"ไอ้ระยำ แกฆ่าเพื่อนกู ยากูซ่าไม่ปล่อยแกไว้แน่ไอ้มาเฟีย"ดีเวียสรีบบึ่งรถหนีออกจากที่นั่นทันที ขณะที่มีรถสายตรวจไล่ตามกระชั้นชิด
"ดีเวียส...เอ็ง...อย่าทิ้งกู...ซิวะ..."ไอคาว่าที่สะดุ้งขึ้นเพราะถูกยิงพยายามลุกขึ้นก่อนสติจะดับวูบไปอีกครั้ง
"มันยังไม่ตายจัดการมันดีไหม"
"ไอ้อนแอบอัน... อ่าไออ้อไอ่อีอะโอด... อ่งอันเอ้าอุกอะแอ้วอ่งอูไอดองอานเอ็ว!(ไอ้คนแบบนั้น... ฆ่าไปก็ไม่มีประโยชน์... ส่งมันเข้าคุกซะแล้วแล้วส่งกูไปโรงบาลเร็ว!)"ตำรวจที่ถูกยิงพยายามพูดแม้ว่าจะฟังไม่ค่อยรู้เรื่องก็ตาม
.......
"ผู้ร้ายที่ทำการลักลอบค้ายาเสพติดในเขตท่าเรือแทนทรัม ได้พยายามหลบหนีการจับกุม และได้แยกกันหนีเป็น2กลุ่ม กลุ่มแรกได้หลบหนีจะไปซ่อนตัวในเมืองหลวงแต่ถูกทีมสวาด(SWAT)ที่สกัดจับตรงสะพานเชื่อมจากชนบทไปสู่เมืองหลวงวิสามัญฯเรียบร้อยแล้วแต่แรงระเบิดจากการปะทะกันนั้นทำให้สะพานเชื่อมเมืองขาดคาดว่าใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะซ่อมเสร็จ"เสียงประกาศข่าวจากโทรทัศน์ทำให้ไอคาว่าตื่นขึ้นมา
"ที่นี่มันที่ไหนเนี่ย!"ไอคาว่าสังเกตว่าตนเองถูกพันไปด้วยผ้าพันแผล และที่ให้เลือด นอนอยู่บนเตียงคล้ายกับโรงพยาบาล และเขาได้พบกับคนที่เขาไม่อยากจะเจอเลยนั่นคือไอ้ตำรวจที่ยิงเขา กับตำรวจที่ถูกเขายิงจนขาขาด บัดนี้มันต้องใส่ขาเทียมแล้ว
"ตื่นแล้วเรอะ ไอ้เวร"ตำรวจคนแรกพูดพร้อมเอาปืนพกจ่อที่หัวไอคาว่าทันที
"ที่นี่เป็นโรงพยาบาลตำรวจที่มีไว้สำหรับรักษาตัวไอ้เดนนรกที่ได้รับบาดเจ็บให้หายดีเพื่อมาดำเนินคดีต่อยังไงล่ะ และแกถูกจับแล้วด้วย พวกกูจะฆ่ามึงเมื่อไรก็ได้ถ้ามึงพยายามกวนตีนพวกกูหรือขัดขืน เพราะกูอยู่ในคราบตำรวจและไม่มีใครสงสัย"ตำรวจขาเทียมนั่นพูดปนข่มขู่ที่เห็นไอคาว่าพยายามขัดขืนเมื่อเห็นหน้าพวกเขา แต่ตอนนี้ไม่มีใครรู้เลยว่าไอคาว่าไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอะไรเลยและไม่ได้สลบเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว แต่เป็นเพราะเสียเลือดมากเท่านั้น อาจเป็นเพราะไอคาว่าเรียนรู้วิธีระงับความเจ็บปวดออกไปก่อนที่จะมาทำงานให้ยากูซ่า ด้วยเหตุนี้กระมั่งที่ไอคาว่าได้เป็นมือขวาของยากูซ่าเพราะไม่รู้จักเจ็บปวดนั่นเอง
ไอคาว่าไม่อยากไปเถียงเจ้าพวกนั้น และจู่ๆเขาก็นึกถึงดีเวียสทันที
"แล้วดีเวียสล่ะ!?" ไอคาว่าถาม
"ไอ้เพื่อนที่ทิ้งแกน่ะรึ ไม่รู้เหมือนกันแต่มีชีวิตอยู่แน่นอนฟังข่าวเอาสิ"
"เราได้พบศพของพวกปาปิญองในซากรถที่ระเบิด3ตัวโดยพบรอยสักรูปผีเสื้อ มีพยานตำรวจเห็นว่ามีคนขับอีกคนหลบหนีไปได้ และนี่คือโฉมหน้าของคนร้าย"ผู้รายงานข่าวแสดงรูปถ่ายจากกล้องวงจรปิดบนสะพานให้ดูซึ่งเป็นรูปของแมวสาวคนนั้น
"นอกจากปาปิญองที่ถูกวิสามัญฯแล้ว ยังมีคนร้ายอีกคนหลบหนีไปได้แม้ว่ารถของคนร้ายจะมีสภาพเหมือนเศษเหล็กก็ตาม และตอนนี้เรากำลังไล่ล่าผู้ร้ายทั้งสองอยู่ และตำรวจได้จับกุมคนร้ายคนนึงที่ร่วมค้ายาได้และตอนนี้ยังไม่ได้สติที่โรงพยาบาลตำรวจ"ผู้รายงานข่าวแสดงภาพของดีเวียสกับไอคาว่าทางโทรทัศน์
"หึๆๆ แกดังแล้วนะเจ้าแมวน้อย ถ้าบอสแกรู้ข่าวนี้เข้าคงปลื้มในตัวแกพิลึกเลยว่ะ"ตำรวจขาเทียมพูดเสียดสีไอคาว่า
"แล้วพวกแกทำแบบนี้ทำไม"ไอคาว่าก้มหน้ากัดฟันถามด้วยความแค้น
"เราก็แค่ต้องการยาของแกไปให้ท่านมาฟิเอ้เท่านั้น แต่แกจะเปิดเผยตัวจริงของพวกเรา เราจึงต้องเล่นบทตำรวจจับผู้ร้ายกับแกสักพัก... รายละเอียดต่างๆไม่รู้หรอก เราแต่ได้รับมอบหมายให้ปลอมเป็นตำรวจและชิงยาของแกมาให้ท่านมาฟิเอ้..."
"เฮ้นายทั้งสองคนน่ะรีบลงมาให้สัมภาษณ์นักข่าวเร็ว คึ่ก..."เสียงว.ของตำรวจเรียกตำรวจทั้งสองให้ลงไปข้างล่าง
"โชคดีนะไอ้ลูกแมวตัวน้อย แกได้ติดคุกหัวโตแน่ในข้อหาค้ายาเสพติด ขัดขืนการจำกุม ทำร้ายเจ้าหน้าที่พนักงานขณะปฏิบัติหน้าที่ ฮ่าๆๆๆๆๆ"ตำรวจทั้งสองระเบิดหัวเราะอย่างสะใจก่อนทิ้งให้ไอคาว่าอยู่ในห้องคนเดียว แล้วจากนั้นไม่นานไอคาว่าก็ถูกย้ายตัวเองให้ไปนอนในคุก...
.......
จบแล้วล่ะครับสำหรับบทนำความเป็นมาของการนองเลือดของนิยายนี้ที่จะเกิดขึ้นในตอนต่อๆไป และอีกอย่างที่ผมขอร้องคืออยากให้ช่วยคอมเม้นต์กันเยอะๆนะครับจะได้รู้ว่าควรจะปรับปรุงฟิคให้ดำเนินเรื่องไปในทางใด
edit @ 2005/11/26 02:31:03